HAMDİ YILMAZ & Dubai Düşerken hatırladıklarım

Yıl 1995.

Almanya genelinde günlük olarak Türk Ekspres gazetesini yayınladığım yıllar.

Planladığım tirajın beş katı gazete basmak mecburiyetinde kalınca, paranın habercilikten öne geçtiği günler.

Düsseldorf’ta bir lokantada aldığım yemeği yerken aşırı şişman bir kadın karşımdaki boş sandalyeyi işaret ederek “Oturabilir miyim?” diye sordu.

Birleşik Arap Emirlikleri’nin parasını pazarlıyordu.

Sanırım iki üç görüşmeden sonra irtibatı kestim.

Aynı günlerde yine Birleşik Arap Emirlikleri’nin parasını pazarlayan ve kendisini bankacı olarak tanıtan havalı bir beyefendi ile tanıştım. Adam Hollanda’da yaşıyordu, sanırım iki kez ayağına gittim.

Her ikisi ile olan görüşme bana verecekleri kredinin sigorta edilmesi gerektiği ve benim sigorta parasını peşin ödemem noktasında tıkandı.

Sonraki yıllarda öğreniyorum ki bu bir dolandırıcılık yöntemiymiş..

Bundan beş altı yıl evvel İstanbul’da Haliç Kongre Merkezi’nde düzenlenen ve birkaç gün süren davetlisi olduğum bir etkinliğe katıldım. Kendi paramızla bizi ağırladıkları yaklaşık 500 kişilik otel Anadolu yakasındaydı ve doldurulduğumuz otobüsle iki buçuk saat sürüyordu.

Günde git gel 5 saat harcamak herkes gibi beni de homurdandırdı. Haliç Kongre Merkezi’ne yakın bir otel mi yoktu da insanları bu çileyi çekmeye zorlamışlardı..  Üstelik otelin internet kapasitesi benim ihtiyacımı karşılamaktan çok uzaktı.

Otelin genel müdürüne kadar ulaşan hır gürün sonucu otel bahçesinde devasa binanın bir köşesini gösterdiler. Orada internet iyi çekiyormuş!

Yaz günüydü, sorun yoktu ve gece saat bire kadar orada çalıştım.

Ben çalışırken orada yapılan bir düğüne gidip gelenleri gördüm. Kadınların giyimlerini görünce, “Bu kadar dekolte kıyafeti Romanya’da bile görmediğimi” düşündüm.

Sonra da bu felekten torpilli otel sahibin kim olduğunu araştırdım. Yurt genelinde on adetten fazla beş yıldızlı oteli varmış

Allah daha çok versin ama değirmenin suyu nereden gelmiş sorusunun peşine düşünce ilginç bilgilere ulaştım.

Beyefendi yaşları 25 ila 30 arasında değişen gençleri topluyor, lüks kıyafetler giydiriyor, onlara iş adamı süsü veriyor, ardından da Dubai’ye gönderiyor, onların adına şirketler kurduruyormuş. Onlara yüzbinlerce dolarlık kredi aldırtır, o kredi paralarını gençlerin elinden alırmış.

Sonra da ellerine üç beş kuruş vererek, onları Türkiye’ye geri gönderirmiş.

Aradan geçen süre içinde Dubaili bankalar uyandı mı bilmem!

***

Son yıllarda Rumenlerin de Dubai’ye yöneldiğini gördüm.

Geçtiğimiz iki hafta içinde Dubai’ye gökten füze yağmaya başlayınca, Rumen Hükümeti onları ülkeye getirmek için yoğun çaba harcadı.

O getirilenlerden biri de eski Başbakan Victor Ponta’nın kızıydı. Uçağa alınmayarak sonraki uçaklardan birine bırakıldığı gerekçesi ile Romanya’da siyasi tartışmalar yaşandı..

Dubai şimdi yüzüne kezzap fırlatılmış ünlü arabesk şarkı yorumcusu Bergen gibi.. Eski cazibesini kazanıp kazanmayacağı tartışılıyor.