Mehmet Fuat Ergün & SİZ HİÇ PATLAK LASTİKDEN DERS ALDINIZMI

Spor benim olmazlarımdan. Deniz mevsiminde yüzme, diğer günler bisiklete binen 76 yaşında biri olarak, evimde biri mekanik diğer ikisi elektrikli üç bisikletim var. Üçünün de lastikleri patladı. Bisiklete binmeme ara vermek zorunda kaldım.

Bisikletlerimin arka arkaya patlayan lastikleri, o an için can sıkıcı bir aksilik gibi görünse de aslında beni çok daha büyük bir sağlık riskinden koruyan; ya da durumu erkenden fark etmemi sağlayan gizli bir ilahi uyarıydı.

Hayatta bazen işler üst üste ters gider. Aksilik, şanssızlık der dururuz. Hatta bazen isyan etme noktasına geliriz. Benim payıma düşen aksilik de gözüm gibi baktığım üç bisikletimin sırasıyla beni yarı yolda bırakması oldu.

Her gün düzenli olarak 15-20 kilometre pedal çeviren, bunu hem bir yaşam biçimi hem de spor amaçlı yapanlardan biriyim.

İkisi elektrikli, biri normal olan bisikletlerimin lastikleri sırayla patladı. En son aldığım, o çok sevdiğim motosiklet görünümlü elektrikli bisikletimin lastiği patladığında ise tam bir sabır sınavının içindeydim. İnternette günlerce aradık, nihayetinde orijinali yerine bir alt model iç lastik bulup takabildik. Ama nafile... Bir iki hafta içinde, o da patladı. Yeni iç lastik bulamadık. Derken kış kapıya dayandı ve ben de mecburen pedal çevirmeye zorunlu ara verdim.

O günlerde garajda mahzun duran bisikletlerime bakıp hayıflanırken, hayatın bana aslında ne kadar büyük bir iyilik yaptığından tamamen habersizdim.

Tesadüf mü? İlahi bir İkaz mı? ​Bisikletlerimi rafa kaldırınca ertelediğim rutin sağlık kontrollerimi yaptırmak için üroloji doktorunun yolunu tuttum. Rutin bir prostat kontrolü ve yapılan PSA (Prostat Spesifik Antijen) testi sonucu bende soğuk duş etkisi yarattı.

Referans değer olan maksimum 4 yerine, benim sonucum 6.8 çıkmıştı. Doktorun ağzından çıkan o iki kelime ise odadaki havayı tamamen değiştirdi. "Kanser ihtimali var." Doktorum bu konu beni aşar, sen tam teşekküllü bir hastaneye git demez mi?                   

7 sene önce kapalı prostat ameliyatımı yapan kardeşim kadar değer verdiğim üroloğ doktor Zülküf Çalışkan'a tüm test sonuçlarımı gönderdim. "Fuat abi sen yakın zamanda antibiyotik tedavisi görmüşsün, PSA'nın yüksek çıkma ihtimali var. Sen iki üç hafta sonra tekrar bir PSA testi yaptır. Ona göre karar veririz." Dedi. Sonuç PSA 2.2 limitler içinde. Ayrıca doktorum tarafından bisiklete binmemen tavsiye edildi.

Gelelim ana konumuza. Hayatım boyu, hiç bir zaman aklımdan çıkarmadığım sözdür. " HERŞEY DE BİR HAYIR VAR. SENİN HAYIR DİYE BİLDİĞN ŞERRİNE, ŞER DİYE BİLDİĞİN HAYIRINA"

Doktorum bu beni aşar sen tam teşekküllü bir hastaneye git dediğinde ​İşte o an, aylardır beni çileden çıkaran o patlak lastikler gözümün önünden bir film şeridi gibi geçti. Eğer o lastikler patlamasaydı, her gün kilometrelerce bisiklete binerek prostat bölgeme sürekli travma ve baskıdan dolayı daha kötü bir konuyla karşılaşmış olacaktım.

Tıbbi bir gerçeği bir kez daha öğrenmiş oldum.

Özellikle uzun süreli ve yoğun bisiklet kullanımı, sele bölgesine yapılan baskıyla benim gibi ciddi bir prostat ameliyat geçirmiş birinde prostatı tetikleyebiliyor, büyümeyi hızlandırarak, var olan riskleri artırabiliyormuş.

Bu durumumda bisiklete zorunlu ara vermem, hastalığın daha da agresifleşmesinin önüne geçerek beni tam zamanında doktora yönlendirmiş oldu.

Bazen ​biz insanoğlu planlar yaparken, hayatın da bizim için bambaşka bir planı olduğunu unutuyoruz. Benim bisikletlerimin lastiği aslında beni yolda bırakmak için değil, hayatımı kurtarmak için patlamıştı.

Hayatımızda işler ters gittiğinde, planlarımız suya düştüğünde hemen öfkelenmemeli. Belki de o an kaçırdığımızı düşündüğümüz tren, bizi uçuruma gitmekten kurtarıyordur.

Her şeyin, her şerrin ardındaki o gizli hayırlara ulaşabilmek dileğiyle...