HAMDİ YILMAZ & Rumen elitleri Türklerden ne istiyor?

Önceki gece başımı yastığa koyarken, bu yazının başlığını kararlaştırmıştım. Son zamanlarda ne zaman ciddi bir makale, analiz adı altında benzeri yazı okusam, aynı soruyu soruyordum kendime.

Rumen halkı ve politikacılarının dostane ve sevecen yaklaşımlarına karşın Rumen elitlerinin Türklere kin güdüşünün sebebi neydi? Köşe yazarı, akademisyeni, düşünce kuruluşu mensupları vs. kargadan başka kuş tanımayanlar gibi Türkiye ve Türkleri Taner Akçam’ın Orhan Pamuk’un, Fetullah Gülen tayfasının bakışı ile değerlendiriyorlar. 17 kusur yıldır bu ülkede yaşıyorum, Romanya’yı Romanya düşmanı üç beş Rumen’in bakışı ile değerlendirme ihtiyacı duymadım.

Bir başka ülkeyi, bir başka ülke yönetimini eleştirebilirsiniz, bunu anlamak mümkün. Ama halkın ve yönetimin hilafına önyargılarla bakışın gerekçesi ne olabilir ki?

Bir ara bizde 3 yıl kadar sürücü olarak çalışan genç doktoraya başlamıştı. Çocuğun bize geldiği anki Türklere bakışı ile doktorayı bitirdiği anki bakışı arasında karlı dağlar vardı. Doktora yaptığı üniversiteye bakıyorum, Abdullah Gül’e, Aydın Üniversitesi sahibine fahri akademik unvanlar veren, pek çok Türk etkinliğine de kapı aralayan bir üniversite..

Neyse ki, bu yazıyı yazmadan evvel Cristian Unteanu’nun yazısını okuyorum.

Bir Rumen gazetecinin yıllar önce İstanbul ziyaretinin ardından, “İstanbul’u gezince tarih kitaplarında okuduklarım sabun köpüğü gibi beynimden uçup gitmişti” diye yazmıştı.

Ne kadar güzel ve doğru bir tespit.

Buna en çok ihtiyacı olan Rumen elitleri olmalı.